Het Plot

Join us, and we'll create a whole new you...
 
IndexIndex  KalenderKalender  FAQFAQ  ZoekenZoeken  GebruikerslijstGebruikerslijst  GebruikersgroepenGebruikersgroepen  RegistrerenRegistreren  InloggenInloggen  

Deel | 
 

 Don't go chasing waterfalls

Ga naar beneden 
AuteurBericht
Sareth

avatar

Aantal berichten : 25
Punten : 16
Registratiedatum : 10-05-13

BerichtOnderwerp: Don't go chasing waterfalls   di mei 21, 2013 6:14 am

De eerste zonnige dag sinds tijden. In ieder geval de eerste zonnige dag die ze hier meemaakte. Je zou toch denken dat, wanneer je op een eiland zat, het altijd zonnig zou zijn. Wel, niet dus. Het had dagen achtereen geregend. Het was dagen grijs en grauw geweest. Het verbaasde Sareth dan ook enorm dat er geen mensen buiten waren. Of wel, maar ongelofelijk weinig. Bij de waterval, waar Sareth nu al zo´n half uur zat, was vreemd genoeg niemand te bekennen. Niemand, als in geen mens. Hoe vreemd Sareth dit ook vond, ze nam niet genoeg tijd om er echt over na te denken. Waarom zou ze daar immers problemen mee hebben? Er waren hier toch maar weinig mensen met wie ze ook maar een klein beetje lol kon hebben. Ze had het idee dat ze beter alleen kon zijn dan met mensen die ze uiteindelijk toch niet mocht.
Vandaar dat ze plaats had genomen aan de waterval. Ze zat op een grote rots, dichtbij de daadwerkelijke waterval. De rots lag half in het water en werd vooral nat gespetterd door de druppels die van de waterval afkwamen. Sareth haar schoenen had ze naast zich op de rots neergezet, haar voeten bungelden in het water. Het was ongelofelijk warm. Sareth vond het vreemd hoe het weer zo van de ene op de andere dag frontaal om kon slaan. Gister had het hier nog geregend. Gister lagen het hele veld en het bos waar ze zich door had moeten wagen om bij de waterval te komen, nog vol met plassen. Deze plassen waren voor het grootste gedeelte nu verdampt en aan de waterval kwam het enige vocht nog van het water in het kleine meertje aan de waterval. Het verdampte vocht van de plassen, maakte het een broeierige dag. Sareth, die altijd wel wat te zeuren had over het weer, hield niet zo van broeierige dagen. Ze hield van hitte en ze hield van dagen waarop ze geoorloofd maar weinig huid hoefde te bedekken, maar ze haatte plakkerigheid. Ze vond het vreselijk wanneer het zo vochtig was dat ze na drie minuten in de buitenlucht al zat te zweten. Maar ach, ze zat aan het water. Haar voeten, die langzaam door het water gleden, hielden haar enigszins afgekoeld en haar short hielp haar daar aardig bij. Het was niet een van de mooiste shorts die ze ooit gezien had, maar met wat aanpassingen kon hij er mee door. Haar shirt was normaal, saai misschien. Hij was wit en op de decolleté zaten drie knoopjes. Aan u de gok of deze open of dicht waren.
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Dean

avatar

Aantal berichten : 28
Punten : 11
Registratiedatum : 09-05-13

BerichtOnderwerp: Re: Don't go chasing waterfalls   di mei 21, 2013 6:38 am

De ferme stappen die hij door de graspaden deed zetten, zorgden ervoor dat hij luid hoorbaar was. Hij liet de beestjes afschrikken, kleine evenals grote,aangezien Dean liever niet onder de rare bulten zat, of misschien een ledemaat moest missen door één of ander wezen die hem wel als een hapje zag. Je wist het niet, kon onmogelijk raden wat er achter elke boom verschuilde. Vogeltjes kermde hun liederen uit en de waterval hoorde hij van verre doen klotsen. Hij kreeg het benauwd, maar wilde doorgaan, telkens zou hij naar de woestenij kijken en misschien, op een dag, zou hij zijn angst overwinnen. Yeah, right. Zijn gezicht had een zure uitdrukking toen hij uiteindelijk bij de waterval aankwam. Waarom moest hij ook uitgerekend hier bang voor zijn? Hij voelde zich alles behalve op zijn gemak bij dat bulderende, neerstortende watergeweld. Gelukkig hoefde hij niet al te ver meer te lopen; ergens bovenop de waterval kon hij een gestalte onderscheiden, zittend op een rots. Een jongedame met lange spierwitte lokken. Een jongedame die hij herkende en niet vanuit Het Plot. Een zwakke amusante glimlach verscheen om zijn lippen toen hij dichterbij kwam, terwijl hij nauwlettend naar de waterval keek. ‘Hello, Sugarheart, Ik zie dat je jezelf niet kon inhouden, aangezien ik je nu tweemaal met een doordrenkt top zie,’begroette hij haar, met de kille en zeer amusante toon die zijn stem omhulde. Voorzichtig kwam hij dichterbij en ging een meter van haar vandaan staan, waarna hij voorzichtig plaats nam op de rots, vastbesloten om geen centimeter dichterbij te komen. Hij zat op een plek waar de waterspetters hem raakte, hem de verkoeling gaf die hij nodig had, nadat hij zijn jasje uit had getrokken en opzij had gelegd. ‘Long time, no see, Darling.’
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Sareth

avatar

Aantal berichten : 25
Punten : 16
Registratiedatum : 10-05-13

BerichtOnderwerp: Re: Don't go chasing waterfalls   di mei 21, 2013 6:51 am

Al waren zijn voetstappen nog zo hard geweest, Sareth had ze niet gehoord. Ze wist niet precies waarom. Het was niet omdat ze zo was opgegaan in het moment. Immers, in welk moment moest ze dan in vredesnaam opgaan? Het was ook niet zo dat ze een slecht gehoord had. Nee, waarschijnlijk kwam het gewoon door het gebulder van de waterval. Het was dan ook een schok toen ze uit het niets een stem hoorde. Ze draaide haar hoofd in de richting van het geluid. Tussen de damp die de waterval in de lucht deed zweven door, kon ze een gedaante zien. Niet alleen zien, maar ook herkennen. Terwijl hij sprak, veranderde de voorheen nog verveelde blik, in een geamuseerde glimlach. Hij kwam dichterbij, om vervolgens een meter van haar vandaan stil te houden. Zodra hij uitgesproken was, liet Sareth een lichte lach horen. 'Ah, jij,' begon ze. 'Het is een ware kunst dat ik je nu nog herken, gezien het aantal shotjes die ik die dag achterover heb geslagen.' Ze liet de lichte, bijna uitdagende lach opnieuw horen en schoof op zodat hij naast haar zou kunnen zitten. 'Alleen, het verschil met die dag is dat ik hier deze keer zonder toeschouwers en dus zonder intenties zit, plus ik ben volledig nuchter.' Ze glimlachte haar witte tanden bloot en trok haar voeten op, uit het water. De jongen nam plaats en Sareth knikte, nadat hij opnieuw woorden sprak. 'Well, it's a pleasure meeting you again,' sprak ze, wederom met een glimlach. 'I sure hope you missed me.' De lach die hierna volgde was iets harder en misschien iets hartelijker, maar met nog altijd diezelfde dosis uitdaging of misschien zelfs verleiding. Ze draaide zich naar de schoenen die ze naast zich had liggen en trok er een pakje sigaretten uit. Uit de andere haalde ze een aansteker. 'Rookt meneer?' vroeg ze aan haar gezelschap, terwijl ze een sigaret uit het pakje haalde en deze in haar mond stak.
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Dean

avatar

Aantal berichten : 28
Punten : 11
Registratiedatum : 09-05-13

BerichtOnderwerp: Re: Don't go chasing waterfalls   wo mei 22, 2013 6:04 am

Lovely,’ antwoordde hij droogjes en onoplettend op de woorden die over haar lippen rolden. De woorden die hem vertelde dat ze compleet nuchter was en het haar verraste dat ze het nog herinnerde. Normaal gesproken, zou hij geantwoord hebben, lange zinnen gefingeerd en zo misschien met de amuse in zijn stem geantwoord hebben. Hij luisterde wel, maar liet de woorden dwars door hem heen gaan, terwijl hij vigilant naar de waterval deed staren. Kijkend naar de bulderende waterval die hem wilde opslokken, hem uitnodigde om zijn dood te ervaren. Hoewel hij misschien angstig van binnen was, leek hij enkel afwezig van buiten, denkend aan iets veel belangrijker dat hij misschien nog moest uitvoeren. Het was enkel schijn, maar de schijn verdween snel toen hij zich realiseerde dat het meisje met de witte lokken en het doorweekte top aandacht van hem wilde. Het geringste antwoord op een vraag. ‘Yes, he does.’ Een sigaret, iets waar hij wel degelijk naar deed smachten en hem misschien wat kalmeerde. Ja, nu begon ze nuttig te worden, that lovely child. Eindelijk deed ze iets waar hij wel op zat te wachten, niet meer de dwaasheid die haar de controle van haar lichaam deed verliezen en zeer voldaan een drankje over haar heen deed gieten. Nu konden ze onderhandelen. Een twinkeling verscheen in zijn ijsblauwe ogen en hij maakte ze tot spleetjes, waarna hij met een zeer amusante lichaam haar aankeek. ‘Drinkt mevrouw?’ Meteen had hij spijt van de woorden, nadat ze zijn lippen hadden verlaten. Natuurlijk dronk ze. Als hij in de bar haar bloed kon testen, zou er minimaal negentig procent alcohol in haar bloedbaan vloeien. ‘Well, I actually already know the answer to that question, isn’t it my Sugarheart?’ Ironisch, dat hij het zo snel kon vergeten hoe hij iemand had ontmoet en of ze toen dronken waren ja, of nee. Niet dat hij een slecht geheugen had, welnee. Hij vond het gewoon een prachtig weerwoord op haar vraag. Algauw had hij de veldfles met de vloeistof daarin gepakt uit zijn jasje en opende het, waarna een sterke geur zijn neusvleugels deed strelen. Een gulzige slok nam hij, waarna hij de fles richting de dame hield, wat misschien onbereikbaar voor haar was, maar hij weigerde nog meer dichterbij de waterval te komen.
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Sareth

avatar

Aantal berichten : 25
Punten : 16
Registratiedatum : 10-05-13

BerichtOnderwerp: Re: Don't go chasing waterfalls   wo mei 22, 2013 6:39 am

Ergens had Sareth door dat hij niet oplette. Ze had het niet alleen door, maar vond het ook behoorlijk irritant. Het was waarschijnlijk niet lastig te geloven dat Sareth een persoon was die graag aandacht kreeg. Die graag in het middelpunt stond, die graag bekeken werd. Wanneer ze deze aandacht niet kreeg, kon ze zich daar enorm aan ergeren. Ze deed er meestal niks tegen, maar Sareth was erg goed in het koesteren van haat en gedurende een lange tijd. Zo goed, dat ze haar vader had verlaten, puur omdat ze hem haatte. En er was geen reden waarom ze hem haatte. Als die er al was, was ze die alweer vergeten. Maar de haat, die was gebleven.
Maar toch, vreemd genoeg voelde Sareth geen haat tegenover de jongen. Ze voelde geen haat zoals ze dat normaal had gedaan. Daarnaast reageerde hij wel op haar vraag of hij een sigaret wilde. Hij reageerde dus, hij sprak. Uiteindelijk maakte dat al een hele hoop goed, nietwaar. Een lichte glimlach lag rond haar lippen terwijl hij een sigaret uit het pakje trok. Zodra Sareth haar eigen sigaret had aangestoken, gaf ze de aansteker door. Om deze door te geven, moest ze haar hele bovenlichaam draaien. Het was haar een vraag waarom de jongen zo ongelofelijk ver van haar vandaan ging zitten terwijl ze hem een prachtig plaatsje naast haar had aangeboden. Om eerlijk te zijn kon het haar maar weinig schelen. Om zijn vraag of ze dronk, moest ze opnieuw lachen. Toen haar lach weer was weggestorven, draaide ze zich opnieuw om zodat ze naar hem kon kijken. Deze keer draaide ze haar onderlichaam mee, zodat ze zich niet meer hoefde om te draaien om hem te zien.
'Oh nee, meneer, ik drink niet. Ik ben zo onschuldig als het maar kan.' Glimlachend stak ze de aangestoken sigaret in haar mond om een trek te nemen. 'Well, I hope you do. If not, your memory would be worse than mine. And let's face it, I was a little further gone than you was, wasn't I?' Ze nam een tweede trek van de sigaret en blies de rook langzaam uit. Langzaam voer het wolkje grijze rook steeds verder weg. Sareth volgde hem met haar ogen. Pas toen hij volledig was verdwenen, keek ze de jongen weer aan. Een veldfles werd uit zijn jas getrokken en zodra die zichtbaar was, stond er een brede glimlach rond Sareth haar lippen. De jongen nam een slok en hield Sareth te fles voor. Zonder aarzelen nam ze de fles gretig aan. Ze nam een net zo grote slok als de jongen had genomen en sloot haar ogen een seconde. 'God, I missed this.'
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Gesponsorde inhoud




BerichtOnderwerp: Re: Don't go chasing waterfalls   

Terug naar boven Ga naar beneden
 
Don't go chasing waterfalls
Terug naar boven 
Pagina 1 van 1

Permissies van dit forum:Je mag geen reacties plaatsen in dit subforum
Het Plot :: Het RPG :: De rest van het eiland-
Ga naar: